Dead Letters....

Those were the times
i always wondered
where i belonged...

Those lies were true
i was with shadows
which meant to disband....

Those feelings were cursing me
to quit being who i was
to be one to understand....

Then came the salvation
of the real life coming short
i am still strong to hold that sand

- shashank

काही बाकी राहीलेले....

नको नकोसं वाटणारं सारं काही...
हव हवसं दिसतच नाही
मग जीव वेडापिसा...घुसमट
चालायचच....

शब्दांत मांडता यावं
असं काहीच नसतं
.
.
जे बोलायचं ते बोललच जातं

थांबायचं नाही चालत रहायचं
अनेक स्वप्नं बाळगून जगायचं
खूप काही ठरवायचं
ह्या सगळ्यांत
जगायचं कधी ????

नेहमीच एक करावं
जे आतून वाटेल तेच ठरवावं
कोणासाठी तरी थोडं थोडं जगावं

एकदा तरी हे करून पहावं

- #शशा १।५।१३

विचारांचे retribution

संकल्प सोडला होता मनाशी..
ना कधी लिहीन काही
शब्दांना बंद करूनी त्या खोलीत
एक नवा आरंभ करेन....

पण....बंधन पचवले !!!
तर ते माझे शब्दच कसले
पुन्हा उरात तीच हुरहुर
अन तोच दबदबा मनावर दाटलेला.........

एकांतात अनेकदा वाटतं लिहावंस
पण सारे रिकामे कागद....
.
.
.
अखेर पुन्हा सुरूवात केलीच....

- शशांक नवलकर ७/१०/२०१२

सोहळा मैत्रीचा ....

अनेकांना अनेक जण भेटतात
त्या प्रत्येक क्षणाचा आनंद
लुटावा असं वाटतंय
कधीतरीच असं कोणास वाटत असाव
पण आज एक संधी मिळाली
त्या क्षणांचा सोहळा व्यक्त करण्याची
.
.
शब्द कमी पडावेत
लिहिण्यासाठी... त्या प्रत्येक नात्यावर...
नाही यार प्रेमावर नाही
नाते , मैत्रीचे जीवाभावाचे
जिवलग भावनेचे
त्या प्रत्येक भावनांचा सोहळा
संधी मिळाली व्यक्त करण्याची.....
.
.
अर्पितो आहे हि कविता
त्या प्रत्येक मैत्रीसाठी
जिने मला जगायला शिकवले
हसायला शिकवले
पुढे वाटचाल करण्या सांगितले
अन म्हणाले , मी आहे तुझ्या सोबत
अशी मैत्री असेल तर मग अजून काय हवं

- शशांक नवलकर ११.३.२०१२

"गहाळ"

सतत विचारांचं ओझं
जमलेलं पसरलेलं...
अव्यक्त....अस्पष्ट...
शोध घेत होतो त्यांचा
कदाचित माझाच अंत...
खरच वाटू लागलय...
मला इथून कोणीतरी घेऊन जावं

सहन करत राहीलो.....
काहीच बोललो नाही...
वेळ आली अन गेली....
काहीच करू शकलो नाही....
पळवाट शोधतो आहे !
नाही तो स्वभाव माझा नाही....
पण खरच एक वाट हवी आहे...
निसटण्यासाठी....

वाटलं होतं कधी तरी
कधी तरी.....सारं बदलेल....
पण बदल न घडण्याची...
सवयच झाली सगळ्यांना..
पण बदल .....
गरज बनला आहे माझा.....
एका व्यसनासम.....
तो हवा आहे मला...

इतकं विचित्र लिहीताना...
खरच अगदी खरच
मला कुणीतरी घेऊन जावं
अश्या कुठेतरी....
जिथुन इथे परतण्यास....
मार्ग नसेल....

- शशांक नवलकर ८/३/२०१२

नवीन कविता...

जुन एक विरह कविता...
लिहीता लिहीता संपत गेलो....
संपता संपता खुंटत गेलो.....
शेवटी समाप्त सर्वस्वाचा.....
.......
.......
........

( पुन्हा नवा कागद घेऊनी )

शेवट तसा वाईट होता....
नाती कळायला लागताच...
त्यांचाच एक अनाहूत अंत....
शब्दांची जुळवाजुळव
अन खूपश्या कविता..
संदर्भ त्यांचा एकच....
नात्याचा तो शेवट
जे झाले ते झाले...
पुढे...
जावे तर लागणारच
मागे वळायची गरज नाही....
नवी वाट दिसणारच...
नवे संकल्प...
नव्या कल्पना
मग नवीन कविता सुचणारच....

- शशांक नवलकर ७.२.२०१२

तू नसताना...

अनेकदा मनी येतात...
त्या वेदना-विवंचना...
चिंतितो मी एकांत माझा...
तू नसताना....

ते दिवस आठवताना...
कधी अलगद अश्रू
तर कधी स्मित हसू..
व्यंगांचाहा फापटपसारा....
तू नसताना...

शब्दही माझे अपुरे पडतात...
तो कागद चिंब करताना
व्यक्त करता येत नाही मला...
पण कसे सांगू....
तू नसताना...

प्रतिबिंबाचाही शोध मनास लागतो..
तुझ्या तू नसताना........
एक कविता मी तुज अर्पितो..
तू नसताना....
तू नसताना......

- शशांक

Feeling....

that feeling, hurt deep within
makes me search those wounds...
in my freakinnn brain.....
never wished to search
those questions strike in my head
as a horrid pain...
sometimes i think....
why this all happen....
will it give any kinda gain !!!
then things start changing...
with the new beginnings.....
with an unexpected rain....
but still i wait for the moment....
to happen what it should.........
all over again

- shashank

प्रयत्न....

निसटत्या वाळूसही खंत नसते
ते हात मात्र स्तब्ध असतात...

लिहीलेल्या शब्दांसही तमा नसते
भावनाही कधी कधी अबोल होतात...

क्रोधासही कधी तरी शांती लाभते...
त्या दोघांतले अंतर एक धास्ती असते

चुकल्यावर खरच खूप वाईट वाटते
योग्य मार्ग निवडण्याची सवडच नसते

धपडणे...अडखळणे....पडणे...हरणे....होते.....
कोणासही सतत हरण्याची सवय नसते

पुन्हा नव्याने उभ राहिल्यावर बळ मिळते
जिंकण्याची घाई नको..."अति तेथे माती होते"

- शशांक १०.१२.२०११

कविता होत नाही..

शब्द सुचत नाही..
विचार जुळत नाही...
यमकाचा मेळ नाही...
अखेर कविता होत नाही...

खूप असे प्रयत्न...
नको नको त्या कल्पना...
पण सारं कसं नकोसं झालय...
म्हणूनच कविता होत नाही...

पाऊस कविता लिहील्या..
नव्हेंबरातल्या पावसावरच्या..
चित्रकविताही रंगविल्या होत्या...
माझ्या अन इतरांच्या रचलेल्या...

गद्य..पद्य...अन बरेच...
खूप काही लिहीले होते..
काही कळत नाही...का?
मला ते कमीच वाटते

माझ्या असफलतेवरही कविता..
सफलतेवरही... सु:खावरही दु:खावरही..
तिच्यावरही...त्याच्यावरही...
अनेक असे शब्द मिळवले अन जुळवले..
पण आता काहीच घडत नाही...
खरतर मला आता वेळच नाही....

तरीही इतकं सारं लिहलं की...
अन "मीच" म्हणे कविता होत नाही....

- शशांक ५.१२.२०११

एक कविता...माझ्यासाठी

वळणांवरही लिहीताना
अनेकदा नवी वाट दिसली..
पावलांनीही माघार घेतली..
पुन्हा नव्याने साथ दीली
शब्दही तोडके पडतात .
त्या व्यथा मांडताना..
आता कसलीच खंत नाही...
जे भोगले...
ते तर भोगायचेच होते
काही वळणं
अनेक विचार बदलतात..
माझे मार्गही बदलतात..
धूसर झालेली क्षितिजं
नव्याने पारदर्शक दिसू लागतात ..
मग मीही कविता करू लागतो
स्वत:च गाळलेल्या...
नव्याने सापडलेल्या..
स्वप्नांसाठी...

- शशांक

कागदात लपवलेलं जग ..

वहीतलं ते शेवटचं पान
त्यावर लिहीलेले चार शब्द
आजही अनेकदा जगतात..
त्या आठवणी जागवतात....
घालवलेला प्रत्येक क्षण तिच्यासवे
मी त्या वहीत लिहीलेला...
गेलेला तो प्रत्येक दिवस ...
हर एक कागदावर कोरलेला.....
अनेक विचार अनेक भावना
कधी ह्सत हसत व्यक्त झालेल्या..
कधी नकळतच अश्रू ढाळलेल्या.
त्या पानावरल्य रेषाही बोलक्या.....
लिहीताना मात्र मीच "नि:शब्द"
कागदानेच मापलेल्या नात्यांचं घर
अन त्यामुळेच घट्ट अन सैल
झालेल्या धाग्यांनी बनलेलं
कागदात लपवलेलं जग ..

- शशांक

Rock Star...

लहान असताना नाचायचो...
टिव्ही वर गाणी लागताच
मग मी ही म्हणयाचो...
"मी पन होनाल एक लोक श्टाल"
आई खूप दा म्हणायची...
हो होशील सोन्या तू एकदा
Rock Star...

रचले शब्द त्या काळावरही..
ज्याने बदलली चाल
अन ताल मज आयुष्याची
आज एकटाच मी रंगमंचावरी
नव्हते कोणी
हो....मी एकटाच तो
Rock Star...

जगावसं वाटतं हर एकास
माझं आयुष्य
जगू नका कधीच
अपराधी पारध्याचं
विरक्त आयुष्य
प्रतिबिंब दिसतं मला
तो विस्कटलेला मी ...
अन त्यात हरवलेला
Rock Star...

सारे काही असूनही
झुंजतो मी स्वत:शीच
एक लढा स्वत:चाच
नशा करतोय आयुष्याचा
जगतोही आहे बेधुंद असा ..
एका आनंदी मुखवट्यातला
Rock Star...

नाही थ कायचे मला..
जगलो जरी बनावटी श्वास
गाठायचे आहे ते एक क्षितिज
जेथे असेल माझे गाणे
ऐकण्यास माझे श्रोते
अन दिलखुलास गाणारा
एक Rock Star...

- शशांक नवलकर २३-०९-२०११

प्रश्नांतला प्रश्न....

ढाळलेल्या अश्रूंचे मोल...
कुणालाच समजले नाही....
कारण असलेल्या वेदना
कोणी त्यांचा हिशोब करतच नाही

जगावं स्वत:साठी म्हणताना
स्वत:चे असे काही उरतच नाही
कितीही अट्टाहास केला तरीही
येत्या दु:खास नाही म्हणतच नाही

पावलेही कधी उलटी फिरतील
मनी हा प्रश्न कधी विचारलाच नाही..
वाटही बदलली अन नवी दिशाही
तरी मार्ग मी माझा कधी सोडलाच नाही

जगण्याच्या त-हेला बंधन नाही
कोणत्याच व्यंगास मोजमाप नाही
मी तरी असे कीतीदा विचारू,....
कदाचित त्या प्रश्नांना उत्तरच नाही

- शशांक

एक प्रयत्न

गहिवरल्या वेदना..
कीती ते अन कसले बहाणे

आसवांना पूर आला
नशेतही फक्त रिकामेच प्याले

शिल्पिले होते स्वप्नांना...
अनाहूतपणे रितेपणच मिळाले

बोललो शब्दांना माझ्या
असाही तू एकटाच, ते म्हणाले

कवितेतही पाहीले स्वत:ला..
अन तिच्यासवे मज अस्तित्व...

धूळीस मिळाले

- शशांक

when youre not there....

i always dreamed
those heavenly thoughts
never thought it will be you
who came infront across the fogs

my life is complete
when you are withing me
it brakes like an iceberg
when youre not there....

my words sometimes go mime
when i miss you badly and madly
sometimes i become colorblind...
when i close my eyes and see just you

words always tell different story
it is sometimes their deprived glory
but my heart always say , dont worry
devine love can never be imaganary

writing this poem ..
is the part of my dreams...
where i was telling you my words
and suddenly......
you dissappeared into the fogs

- shashank

खास तुझ्यासाठी

दिस आजचा..
तुझ्या नावी केला..
सोहळाच जणू मी...
साजरा तुझ्यासवे केला...

ओठी हसू पाहिले मी तुझ्या
पहिल्यांदाच डोळ्यांनी माझ्या...
आसवेही होती नयनांत तुझ्या...
पाझर फुटली अंत:करणी माझ्या

नाही जगत मी श्वास माझे...
प्रत्येक क्षणी ते असतात फक्त तुझे
रित्या हातांनी आलो होतो....
तुझ्या स्पर्शांनी सुखावलो होतो

एकच मागणे माझे प्रिये
फक्त माझी राहा...
.
.
ही साथ देतो तुला...
अन मजवर असीम प्रेम करीत राहा

- फक्त तुझा , शशांक

स्वल्प,विराम

त्याचे श्वास थांबले होते.....
माझे मनही बोचरे...
तो जीव...गेला रे....
हेच मला सांगायचे होते..

न चिंतिले इतकं सुख..
त्याचेही दु:ख बोलायचे होते...
अवघे क्षण ते मना मारताना...
पदोपदी मज अंत:करण तुटत होते

एक भावना शिल्लक होती...
त्या चिमुकल्याची आठवण...
जपणे तिला मज भाग होते...
आज माझे "उर" रीते होते....

ओंजळीतली ती दु:खं
क्षणोक्षणी जगायची होती...
अन त्या इवल्या जिवाची चिथा...
जगता जगता जाळायची होती...

- शशांक

व्यंग

ज्वलंत वेदना
जपूनी मी जगलेला..
एक जन्म माझा...
विझताना आठवलेला...

वाट चालली
काट्यांनी सजलेली...
रक्तही ओघळलेले...
हसत्या ओठांनी झेललेले..

एक शांतता..
मनास लाभते....
मग तुटलेल्या काळजास....
पूर्णत्व लाभते...

एक आस
तू नसताना..
अन सहवास ..
तुझसवे मी जगताना...

- शशांक

एक शब्दस्पर्श

काही शब्द मनास स्पर्शून गेले...
काही शब्द मनास अवहेलून गेले....
त्यांचे ते आपले आपलेसे होणे...
अन अनाहूतपणे परके करणे....

एक शब्दही उध्वस्त करू शकतो....
तीन शब्दही आयुष्य देऊ शकतात ..
त्यांचे ते स्वत:च निर्मिलेले व्यंग
अन मी त्यांतला एक पुसटसा रंग

वादळावरही शब्द जादू करतात...
ते शांत होते तेव्हा...शब्दही गरजतात..
पावसाचाही ओलावा चिंब भिजवून जाई...
ह्या शब्दांची मजा तिच मला देऊन जाई

प्रत्येक शब्दात तिचेच प्रतिबिंब
प्रत्येक कवितेत तिचेच अस्तित्व
वेडावतात मनी ते सुंदर मर्मबंध
तोच अन फक्त तिचाच....एक शब्दस्पर्श

- शशांक नवलकर